24. feb, 2019

I dag
kunne eg tenkt meg
at det fantes
ein kildesorteringsstasjon
for tankar 

 

Eg trur absolutt
alle antennene mine
er ute på samme tid!
Det ramlar inn
idear  

 

Kanskje er det ikkje
songar dei skal bli til,
men dei ropar.
Alle orda
på same tid

 

Litt godt
litt stressande
Eg lagrar dei
orda mine
tankane mine
melodiane

 

I hjarta
er det
god plass
god tid

 

Når stemma
er tilbake
er sjela mi
i rute

 

4. jan, 2019

Tenk at me skriv 2019 allerede. Eg begynner å skjønne setningen "åra går fortare og fortare, jo eldre me blir". Det er lite å gjere noko med, men kanskje desto viktigare å nyte øyeblikka me har. Me får ikkje åra tilbake, så det kan værer greit å fylle dei med ting som gjer oss godt. Det er ikkje alltid like enkelt, det blir ofte sånn at eg alt for ofte er "der framme" - ein eller anna ny plan, ein eller anna ny sang på gang osv. Nokre ting må sjølvsagt planleggast, men nokre gonger er det faktisk viktig å "drite i" alle slags planar, og berre NYTE! 

 

Sidan det er så tidlig i januar, så blir det gjerne som eit nyttårsforsett, men eg har tenkt på det lenge. Eg skal øve meg på å ha mobilen meir på lydløs, og øve på å legge den vekk, og ikkje minst: Ikkje gå og sjekke om det har skjedd noko. I desse medie-tider så kjenner eg at det er deilig å ikkje alltid være tilgjengelig, samtidig så skal det ikkje gå så lange stunda, før eg sjekker om det kanskje er nokon som har prøvd å få tak i meg. Det meste kan vente. Det går jo an å ringe tilbake når eg ser folk har ringt. Me er heldige i dag, som lever i Norge, og har det så godt. Me har både tenkelige, og utenkelige, duppedingsar og hjelpemidler. Treng me alt, til ei kvar tid? Eg tenker, NEI det gjer me ikkje! Eg skal trene, for min egen del. Eg vil leve det livet som er godt for meg, trene på å kjenne etter på kva som er godt for meg. I våre dagar går livet så fort, at eg trur me er mange som berre "heng med" og faktisk ikkje kan sei med sikkerhet kva som er best for oss sjølv. 

 

Å starte med trening etter nyttår, er eit kjent nyttårsforsett, så eg tenker at dei kiloane som kom på i julehelga, skal få være der - inntil videre. Eg kan heilt sikkert begynne å trene når eg har meir lyst, når det blir betre vær, eller kanskje til neste år;)

 

Eg trener ofte på å være takknemlig. Takknemlig for alle eg har i livet mitt, barn og barnebarn, familie og venner. Takknemlig for alt eg får være med på, takknemlig for at eg har huset mitt, bilen min, ved til å holde varmen med. Takknemlig for at eg har mat. Takknemlig for dei dagane eg er uten smerter. Takknemlig for at smertene mine har blitt bedre. Takknemlig for mitt gode humør. Takknemlig for at eg er så heldig at eg får drive med det som gjer meg aller best: Å holde på med musikken<3 Eg leitar etter ting å være takknemlig for, eg er veldig bevisst på det, fordi det gjere så godt. Alt det andre, motgangen som gjerne kan være tung å takle, det kjem av seg sjølv. Det er ingen som slepp unda motgang, men eg for min del, synest motgangen blir lettare å takle når eg veit kor masse anna eg har å være takknemlig for. 

Eg skal førtsette å samle hjerter i år også. Det hender "rett som det er" at hjertene dukkar opp akkurat når eg treng dei.

 

HjerteTakknemlig for livet mittHjerte

 

 

12. des, 2018

Endelig er datoen bestemt. Min nye EP "Acoustic" slippes torsdag 20. desember. Som eg har skrevet tidligare, så er det noko heilt anna å gi ut musikk akustisk. Det er berre eg og gitaren, ikkje noko "fiksfakseri" og en haug med "takes" før ein syns resultatet er perfekt nok. Her er det ikkje verken orkester eller andre effekter å gøyme seg bak. 

 

 

 

 

Korfor akustisk?
Tja, det kan være fleire grunnar til det. Ei akustisk utgiving gir meir plass til stemma. Det gir rom for den nære følelsen, som kjem på ein annan måte. Det gir rom for "feil" og "uperfeksjonisme". Ved "vanleg" studioinnspeling" har ein ofte mange "takes" før alle tonar og uttalelsar er perfekte. Når ein så skal framføre songane live, så er det ikkje så ofte ein klarar å synge absolutt alt perfekt. Ei anna side av ei akustisk utgiving er at det er mykje rimeligare. Det å spele inn musikk i studio, men innleigde musikarar, er kostbart. 


Eg syns det har vore ei lærerik erfaring, som absolutt gitt meg meirsmak. Det varierer med tid - og inspirasjon - til å lage nye låtar, men eg har alltid nokre songar som "ligg på lur" og jobbar litt på eiga hand. Eg har planar om å gi ut meir musikk, så eg gler meg allerede til neste år.

 

HjerteTakknemlig for livet mittHjerte

6. des, 2018

Joda, så var det klart for ei jobbenatt igjen då. Eg som var så trøtt. Omtrent i dét eg la meg i senga - så våkna eg. Dvs hjernen våkna. Sjela våkna. Skrivelysta våkna. Sanglysta våkna. Så etter ein times tid med overtrøtt kropp, og overgira hjerne, så var det berre ein ting å gjer: STÅ OPP IGJEN!

 

Av og til er det berre deilig når skallen min ikkje gir meg fred, men i natt er eg egentlig alt for trøtt til å jobba med musikk. Likevel kjennes det som at eg ikkje har noko val. Eg kan ikkje sei at eg har gjort så mykje komponering som "viser igjen" på papiret, men eg kjenner likevel at eg er kome eit stykke vidare på eit par songar eg har "hatt på gang" ei stund. Litt småendringar i melodi og tekst, eit par nye stikkord, og tankane har sendt meg ut på nye eventyr. Eg kjenner på gleden av mitt kreative indre. Eg har i grunn hatt ein litt tøff, og travel haust, så skrivinga har eg ikkje hatt så stor plass til som eg har ønska. Eg har kjent på savnet etter den spesielle gleden eg får av å skrive og å komponere. Samtidig så har vissheten om at "alt er ein overgang" gjort at det har vore greit å la tankane kvila litt. 

 

Eg trur ikkje eg kjem så mykje lenger med desse songane i kveld, men prosessen har kommet eit lite stykke lenger, og framover så veit eg at underbevisstheten min jobbar kontinuerlig. I natt jobbar den nok såpass hardt at eg ikkje treng prøva meg på å finne senga igjen. Det blir nok sofaen dei siste timane av denne natta, så kan eg glede meg til cowboystrekk i morgon - som mest sannsynligvis vil bli ekstra lang. Det er pluss og minus med det meste her i livet, men eg fokuserer så lite som mulig på minus sidene, og legger heller litt ekstra til på pluss sidene. 

 

Eg veit eg gjentar meg sjølv - gong på gong - men det kan ikkje seiast ofte nok:

 

HjerteTakknemlig for livet mittHjerte

4. des, 2018

Det er ufatteleg kor fort tida går - kalenderen skriv allerede 4. desember! Eg er veldig glad i desember månad, og i år har eg nesten overgått meg sjølv trur eg. Eg har ikkje berre hengt opp julegardiner, og satt fram adventstakar, eg har til og med satt fram resten av julepynten - OG pynta tre! Då ungane var små pynta eg med lilla i adventstida. Sjølve julepynten kom fram siste veka før jul, og juletreet skulle IKKJE i hus før litlejulafta! Treet skulle være EKTE! Julepynten skulle stå til 13. dag jul, men DER gjekk grensa. Hos meg har jula som regel blitt fjerna 1. nyttårsdag. 

Ehhh....atte...kreeeemt;) Nå er eg allerede ferdig med julepyntinga, men eg ser ikkje bort frå at det kanskje kjem litt meir fram når det nærmar seg. Eg synes det er herlig å få røde gardiner opp, kjenne det blir litt lunare i stova. Masse lys, både julelys og stearinlys set stemninga. Mange skriv om jula i desse førjulstider, og mange synes det er forferdeleg at julepyntinga er så tidleg hos mange nå. Eg kan endeleg være glad i gamle tradisjonar, men det er nye tider, og eg ELSKAR den nye tradisjonen med at ein kan ha eit skikkeleg julehus i heile desember! Tidligare så var jula knapt komen i hus, før me skulle kasta den ut. Nå får me nyta julefargar, pynt og kos i fleire veker. Kjenne korleis ein gler seg til julehelga. 

 

Skal tru om det har med at me lever i ei travlare tid? Dei fleste jobbar mykje, og har gjerne mange andre ting dei fyller fritida si med? Kanskje ein ikkje klarar å ta seg tid tid til å nyte julehelga slik ein gjorde før? Kanskje dei travle tidene gjer at ein synes jula blir altfor stressande dersom ein må både pynte, handle julgaver, vaske hus, og alt anna som følger jula i løpet av den siste veka? 

 

Eg for min del stressar nok meir enn eg ønsker, og eg skulle gjerne blitt flinkare til å prioritere å gjere ingenting. Men om eg stressar, så har eg lyst å ha jul i heimen, lyst å kjenne at eg gler meg til roligare dagar, fredfulle dagar med film og mat og kos. Når eg nå har pynta ferdig så tidlig, så er det ikkje fordi eg ikkje har tid siste veka, det er fordi eg har lyst å kjenne på julestemninga. Lyst å kjenne at eg gler meg til jul. Lyst å ha det koselig rundt meg. Lyst til å nyte denne tida lengst mulig. Og når 1. Nyttårsdag kjem, så gler eg meg stort til å få ut mesteparten av jula. Skulle gjerne hatt julelysa lengre, for det er så koseleg, men når jula er ferdig, så er ho ferdig, og eg er klar for eit nytt år.

 

I dag har eg satt pinnekjøttet på kok, laga riskrem, jordbærsaus, dekka bord, skrelt poteter og kålrot. Om nokre timar får me gjester, og skal kosa oss med deilig mat. Joda, livet er herlig! 

 

I ledige stunder skal eg også finne fram gitaren, og kose meg med julesongane som eg skal synge på julekonsertane 19. og 20. desember.

 

HjerteTakknemlig for livet mittHjerte