13. mai, 2021

Eg vil "Go Tiny" - altså kjøpe meg eit Mikrohus på hjul. 

Eg har lenge drømt å bu lite, mange lurer på korfor. Nokre syns det høyres veldig kult ut, mens andre nærmast får sjokk. Me er så vant med å ha store hus, store leiligheter, mange ting, mange rom. Masse av alt egentlig. 

For meg, så er denne drømmen om å bu lite - STOR! Eg har stort sett dei samme behova som dei fleste i dagens samfunn har: Me vil alltid ha meir! Større hus, større sove, større kjøkken, større hage, større/dyrare bil. Nye møbler, nye klær... Sånn kan ein fortsette i det uendelige! Me får aldri nok = me blir aldri fornøyde.

Eg vil ikkje ha det sånn lenger! Eg vil ikkje ha desse ønskene lenger! Eg vil ha fokus på familien min, meg sjølv, mitt indre, musikken min, ha tid til å kjenne etter korleis EG HAR DET! Skal eg klare dette, så er eg avhengig av å ikkje ha plass til alle desse ønskene dei fleste av oss har - all denne materialismen. Det er ikkje me som eig tinga, det er som regel tinga som eig oss. Ingenting får me med oss "der me fer" heller, så korfor ikkje bruke livet på dei indre verdiane istaden. 

Tenk berre å bruke SÅ lite tid på husarbeid! Eg får stjerne i augene berre av å tenke på det...hehehe... 

Eg er ein samlar, så det blir ikkje enkelt for meg å kvitte meg med mange av tinga mine! Eg har heldigvis nedskalert dei siste åra, etter å ha flytta i mindre og mindre hus/leiligheter. Eg har blitt meir bevisst på kva eg egentlig trenger, og det gjere godt. 

Det siste året har eg budd på 15 kvm - uten toalett og dusj. I vinter hadde eg ikkje innlagt vatn heller. Sommarstid har eg kaldt vatn inn i hytta via ein hageslange. Eg har altså kosa meg så inderlig denne vinteren, at eg kan ikkje forklara kva det har gjort med meg! Tid til å tenke, tid til indre ro❤ 

Eg har kjøpt meg tomt, så nå manglar berre drømmehuset. Etter sommaren startar gravearbeidet, så utover hausten tenker eg det skjer masse spennande❤

 

❤Takknemlig for livet mitt❤

 

 

7. mai, 2021

Lenge siden eg har skrevet her. Nå sitter eg i campingvogna mi på Groven Camping i Åmot. Har vore her i 18 av 30 dagar. Stemmeproblemene mine har blitt verre og verre dei siste åra, så nå hadde eg rett og slett ikkje no valg. Eg var nødd for å prøve å ha ein stille måned. Er veldg spent på om det viser bedring på stemmebånd og spiserør når eg kommer heim. Eg må innrømma at eg ikkje har vore HEILT stille alle dagane. Har hatt besøk av datter mi to dagar, der me har gått tur, og då har me snakka. Eg går tur nesten kvar dag, ellers sit eg i campingvogna. Ser på TV og spelar litt gitar innimellom. Har eit par nye melodiar på gang, uten tekstar, men dei kjem nok dei og etterkvart. Naturen i Telemark er ubeskrivelig vakker, så eg veit ikkje om nokon anna plass eg kunne hatt det bedre, når eg nå først skal ver åleine i stillhet. Ufatteleg kva stillhet gjer med sjela❤ 

 

Eg veit at eg ikkje kan rekne med å vera frisk etter 30 dagar, men eg er veldig spent på å sjå om det er framgang om ikkje no anna. Eg har fått med meg nokre øvings greier av logopede, så eg prøver å gjere dei daglig. Blåsing med fonasjonsrøyr gjer eg fleire gonger til dagen.

 

Eg skal gi ut 5 nye låtar. Har sunget dei inn i studio, men fleire av dei blei rett og slett så langt fra mine krav, (pga stemmeproblemene mine) at dei ikkje er god nok til å gi ut. Håpet er at eg kan klare å ferdigstille dei når eg kommer heim. Då er målet å sleppe ein singel først, så kjem resten av EPen i løpet av hausten. Det gledes❤

 

24. aug, 2020

Året 2020 har vore spesielt for mange. Covid-19 har gått ut over mange firma, mange mennesker. For oss musikarar har det betydd mange færre spelejobbar. Eg har brukt tida på å arbeide med musikk. Låtskriving, og tenking. Året har blitt mykje meir sosialt enn tidligare. Tid til å tenke har det vert meir av, og det er ikkje feil for min del. Eg er glad i å tenke. Eg filosoferer mykje til vanleg, så det er ikkje noko nytt fenomen;) 

 

Kva verdiar har mange av oss i verden i dag? Eg kjenner ofte på ein tristhet over at det som blir ansett som verdiar i verden ofte inneheld pengar, makt, overflod av det meste. Media skriv om alle dei som ikkje har kunna reisa på sine vanlige utelandsferiar pga Covid-19 i år. Som om det var noko av det verste som kunne skje... Dei som ikkje har hatt råd til verken den eine aller andre ferien på MANGE år, blir ikkje nevnt... Dei som ikkje mottar stønad frå det offentlige, og står utan pengar i mange månader....ikkje eit ord... Dei som lever under fattigdomsgrensa år etter år, både før og etter Covid-19...finnes dei ikkje lenger liksom?

 

Eg savnar dei gode verdiane. Den gode omsorgen. Det å klare seg med mindre. Ikkje berre grabbe til seg, og sjå til at den enkelte blir rikare og rikare. Kva skal ein med masse pengar, verdiar og makt, dersom ein ikkje har nokon å dele det med? Kva skal ein med all rikdomen, dersom det går på bekostning av andre? Rikdom er vel og bra, velstand er vel og bra. Me mennesker er nok skapt slik at me ønsker oss minst mulig bekymringar. Men kva bekymringar er verdt å ha? For nokre er det viktig å ha mest mulig makt og pengar, og dei er villige til å ofre mykje for å få dette. For andre er det dei nære tinga som tel mest. Dei fleste av oss ønsker eit bra liv, me har berre forskjellig meining om kva som er eit bra liv for oss sjølv.

 

Eg har fått med meg at fleire drøymer om eit enklare liv. Kanskje Covid-19 framskundar dette for nokre. Kanskje nokon endeleg kjenner at tida er inne for å endre livsstil. Kanskje nokon ikkje har noko valg, og blir tvunget ut i ein fattigdom som ein ikkje hadde trudd kunne skje med ein sjølv? 

 

Eg drøymer om ein bedre verden, der me kan ta vare på kvarandre. Hjelpe kvarandre, bry oss om kvarandre. Tenke litt meir på andre enn oss sjølv. Jobbe for ærlighet, sannhet, omsorg og kjærlighet.

 

Synes Cornelis Vreesvijk seier det ganske så bra: Du kan ingenting ta med dig dit du går...

 

❤Takknemlig for livet mitt❤

14. mai, 2020

Dette hjerte dukka opp i bunn på ein kaffikopp i dag, det tar eg som eit godt teikn. Det gjer alltid godt å finne hjerter som dukka opp på ukjende plasser.

Året 2020 har blitt et spesielt år for de aller fleste av oss. Eg har savna å spele for publikum, så når det åpna seg for litt større folkemengder, så var eg ufatteleg takknemlig! Eg har dermed plutseleg hatt to spelejobbar. Heilt fantastisk å møte publikum igjen! Likevel er det veldig rart. Me får ikkje klemme kvarandre, me må halde avstand, ikkje håndhelse osv. Ofte blir det sagt at me nordmenn er så "kalde" - at me ikkje er så flinke å klemme...men jaggu merkast det at me faktisk eigentleg er flinke til det - når me gong etter gong må ta oss i at me ikkje KAN gjere det lenger. Om det er tunge tider for mange, så tenker eg at me kanskje kjem til å bli endå flinkare å klemme kvarandre seinare - når me endeleg KAN det. Eg GLER meg til den dagen kjem!

For tida har eg "flytta heim igjen" - dvs at eg brukar mesteparten av tida i diktarståvo mi, i mi kjære heimbygd Skånevik. Jobbar med nye låtar, legg planar for tida framover. Nye drømmar gror, og nye songar ligg og lurer. Gitaren er framme kvar dag. Eg øver på gamle songar, og eg øver på mine nyaste songar. Det å være her i denne vesle hytta mi (mindre enn 16kvm) gjere ufatteleg godt for sjela - og kreativiteten. Eg kjenner at eg er mindre stressa i kroppen. Livet er plutselig til berre for å nytast liksom. Når eg er så heldig at eg har hobbyen min som jobb, så kjennes det nesten ikkje som jobb å jobbe...hehehe... Eg kjenner på meg at denne sommaren blir bra!

 

Takknemlig for livet mitt❤

15. des, 2019

Det er heilt ufatteleg, me er straks ferdige med 2019, og skriv snart 2020! 

Mitt 2019 har vert nok eit fantastisk musikk-år, og eg takkar publikum for alle gode tilbakemeldingar! Det er dåken som er grunnen til at eg held på med musikken, dåken som er grunnen til at eg kosar meg så ufatteleg mykje på alle spelejobbane mine! Det er også dåken som er grunnen til at eg får inspirasjon til å skrive ny musikk!

TUSEN TAKK!

 

I helga hadde eg mi siste jobbehelg i 2019. Julebordspeling for fantastiske folk, fredag og lørdag i Eidfjord. Eg synes det var ei fin avslutting på dette arbeidsåret. Resten av dette året skal eg ha fri, være saman med familie og venner både jul, romjul, og nyttår. I romjula pakkar eg kofferten (eller fyller bilen til randen... knis knis...) og reiser til diktarståvo mi i Skånevik i lag med ei god venninne. Der blir eg heilt til neste år. Gitaren skal sjølvsagt være med, så eg ser fram til herlige dagar med mykje lått og løye, men også skriving av ny musikk. Det kan  vel ikkje finnast noko betre enn å reise i lag med ei kreativ venninne, der me begge skal jobbe med kvar våre prosjekt! Nyttårsafta skal eg feire på Skånevik Fjordhotell i lag med gode camping-naboar, og heilt sikkert mange gode Skåneviksbuar, så eg ser fram til resten av 2019:)

 

Eg er så ufatteleg takknemlig for at eg får halde på med musikken. Den gir meg så mykje glede. Musikken er mi glede, men også mi trøyst! Me treng alle trøyst innimellom, og eg er ikkje annleis skapt enn andre, så når eg får tunge stunder så er musikken mitt verktøy. Ingen år er like, men alle år inneheld både glede og sorg, medgang og motgang. Gledene og medgangen, deler eg med glede raust av. Sorgene og motgangen, dei tunge stundene, synes eg er private. Dei deler eg med mine nærmaste, familie og vener. Ein treng alle noken å snakke med når me ikkje har det så lett, og eg er glad og takknemlig for at eg har både familie og venner som eg kan snakke med når eg treng det. 

Det nye året inneheld mange planar og drøymar, og eg gler meg til både nye spelejobbar, nye bekjentskap, og meir skriving av nye låtar. Eg gler meg til familiehygge, fritid, nye musikalske opplevingar og tid saman med gode vener. Eg gruar meg ikkje for eventuelle sorger og motgang, for eg veit at eg er så heldig at eg har eit nettverk rundt meg. Det gjer meg både trygg og sterk.

Eg ønsker deg ei Riktig God Jul, og at du får eit Godt Nytt År som bringer deg mykje glede. Søk etter gleder i livet ditt, ta vare på gode opplevingar, og del eventuelle tunge stunder med mennesker som vil deg godt. Eg tel hjerter eg finn, og eg ser på dei som lys i kvardagen, trøyst i tunge stunder, teikn på kjærleik når eg kanskje ikkje visste at eg trengte det. Eg velger å leite etter grunnar til å være takknemlig og glad. For meg så har det resultert i at fokuset på det negative og tunge blir mindre og mindre, og gledene og takknemligheten større og større.

 

Takknemlig for livet mitt